Hoe het allemaal begon …

Als scoutsleider leerde ik al snel dat ik liefst van al met de allerkleinsten bezig was. Mijn kapoenen vroegen veel energie maar gaven ook veel energie terug. Het is dan ook bij de scouts van Drongen dat ik voor het eerst begon met grimeren. Toen een ouder aan onze leidingsploeg vroeg of wij ook wat met de kinderen konden bezig zijn op het verjaardagsfeestje van haar zoontje, bleek ik de enige die vrij was die woensdagmiddag. Het beviel me zodanig dat ik mijn diensten vaker ging aanbieden.

Algauw haalde ik een voorraad aan speelgoed en schmink in huis. ’t Gele Eendje was geboren, ik maakte via een kleine raamaffiche reclame. Traag maar zeker kwam er meer en meer vraag. Uiteindelijk diende ik zelfs hulp te zoeken omdat grimeren en animeren tegelijk moeilijk ligt. Later leerde ik mezelf via het internet en enkele boeken ballonnen plooien. Toen een vriend me vertelde over een – ook voor externen open - circusweekend bij Harlekino-vzw, twijfelde ik niet lang. Het leek me een uitstekend idee om ook wat circusmateriaal in mijn gamma toe te voegen.

De vraag naar animaties steeg bijna de pan uit, elke week deed ik soms tot drie animaties op allerhande verjaardags- en familiefeestjes. Heel af en toe liep ik wel iemand tegen het lijf die me hiermee wou helpen. Op ons hoogtepunt had ik een kleine twintig jongeren ‘in dienst’ die op vrijwillige basis meehielpen met animeren. Sommigen legden zich toe op grimeren (en werden er zelfs beter in dan mij), anderen werden gegrepen door de circusmicrobe. Nog anderen voelden zich het beste als ze gewoon met de kinderen mee konden spelen met blokken, knikkerbanen of de poppenkast.
De circusmicrobe kreeg ook mij te pakken, iedereen weet dat eens je ‘besmet’ bent, je er nooit meer van geneest. Het grootste probleem als beginnend twintiger was toen om aan materiaal te geraken. Elke keer helemaal naar Edegem of Hasselt rijden voor een diabolo of wat touw, werd al te gek. Daar ik toch al als bijberoeps-zelfstandige bezig was en een kleinschalige winkel best te combineren viel met mijn job als postbode, besloot ik om een circuswinkel op te starten.
Een kleine lening bij de bank, een kennismakend bezoek aan Circus Jojo en de zaak was geklonken. ’t Gele Eendje verkocht vanaf toen een bescheiden gamma aan circusmateriaal. Toendertijd had ik slechts een vijftiental diabolo’s , een ruim handvol jongleerballetjes en enkele kegels in voorraad. Maar elke week breidde het gamma uit tot het uiteindelijk een heuse winkel leek. Toch opteer ik er nog steeds voor om grote en duurdere artikelen op bestelling te leveren. Ik hoop om op termijn wel wat meer groot materiaal zoals stelten of een clownsfiets in voorraad te hebben.

Met het uitgroeien van de winkel, groeide ook onze visie. Naast grootse evenementen (we animeerden ooit meer dan 700 kinderen tegelijk) gingen we nu ook met de winkel op verplaatsing. Het eerste festival waar ’t Gele Eendje ooit verkocht was Mano Mundo. Later hadden we ook een stand op De Nacht in Oostkamp, het Cactusfestival en op Dranouter Folk. Maar ook lokaler bezochten we braderijen en ook hadden we elk jaar een stand op de Steinerschool in Gent. Voorlopig ligt het moeilijk om op verplaatsing te gaan (wegens geen wagen) maar de Bazaar blijven we nog jaarlijks doen.

Door persoonlijke omstandigheden lag de hele zaak een tweetal jaar plat maar in 2006 startte ik de winkel weer actief op. Samen met de verhuis naar Ledeberg is het nu weer wat zoeken voor de klanten om bij mij terecht te komen, maar stilaan geraakt de naam van ’t Gele Eendje weer gevestigd. Met deze website hoop ik nog meer klanten te bereiken. Welkom dus op de website en veel plezier hier. Ga zeker eens de artikelen bekijken en laat je net als ik in 1995, grijpen door het circusvirus.

Bruno


Met dank aan : Jonathan DV, Tineke, Julie 1, Anaïs, Magali, Bert, Julie 2, Ana, Jan, Adriaan, Andreas, Tom, Valerie, Jonathan D, Jonas, Max, Ben, Julie 3, Rob, Melissa, Sara en al diegenen die ik hier misschien ben vergeten !